Wat zou er gebeuren als ... ik heel even zou verdwijnen?

De wereld waarin we leven gaat razendsnel. We verwachten met z'n allen meer van onze omgeving en we verwachten ook dat het alsmaar sneller gaat.


De digitale evolutie heeft ervoor gezorgd dat bepaalde dingen ook veel sneller kunnen. We hebben nog maar het idee dat we iets willen of we hebben het al online besteld en enkele uren later hebben we het in onze handen.


Die digitale evolutie heeft er ook voor gezorgd dat we met z'n allen altijd en overal bereikbaar zijn. Waar we vroeger een vast telefoontoestel hadden, zijn we nu 'gezegend' met een smartphone. En ja hoor, het ding heeft zeker zijn voordelen. Voor de één al meer dan voor de ander. Maar het heeft ook nadelen.


Want, doordat we dit slimme toestel voor verschillende zaken in ons leven gebruiken hebben we het ook meer in onze handen. We zijn slechts een melding verwijderd van de ander, het ding kan op eender welk moment en welke plaats ons in connectie brengen met de wereld.

Komt daarbij dat de sociale media toch nog steeds die druk opleggen om aanwezig te zijn. En dan maakt het nog niet uit welke sociale media je bekijkt. Ben je niet aanwezig, dan is er precies iets mis. Dan loopt het niet zoals het hoort.


Dat overal en altijd aanwezig en bereikbaar zijn, brengt druk met zich mee. Want, je hebt ook dat nog te doen. Nog iets bij op jouw to do-lijst.


Terwijl je misschien wel denkt: “F*ck it all. Ik heb hier geen zin in.”


Maar zolang je er niet de stekker uittrekt en je volledig afsluit is er geen ontkomen aan. En ben je, willen of niet, vaak slaaf van de meldingen.


En dat kan anders!

Je hoeft niet altijd bereikbaar te zijn en je hoeft ook helemaal niet overal aanwezig te zijn. Je mag en kan zelf beslissen wat voor jou wel ok is. Wat volgens jouw aanvoelen aanvaardbaar is.


Ik geef je graag 5 tips hoe ik dit zelf aanpak en wat voor mij werkt. Ik zeg niet dat je ze allemaal moet gaan toepassen. Haal er uit wat jou interessant lijkt en misschien kan het jou ook wel helpen om wat minder vaak jezelf 'oproepbaar' te voelen.

Mogelijks haalt het wat druk van jouw schouders om altijd present te zijn.

  1. Ik heb 2 telefoons: 1 voor het werk en 1 privé. Dat is een bewuste keuze die dateert van jaren geleden en waar ik nog steeds zeer blij mee ben. Zo ben ik op dagen dat ik vrij heb van het werk ook absoluut niet bereikbaar. Want mijn werktelefoon die blijft op die dagen en uren netjes opgeborgen. Ik heb al vaak de vraag gekregen of ik dit zal blijven hanteren en tot dusver is mijn antwoord zeer resoluut 'ja'. Het geeft mij enorm veel rust om zeer bewust van het werk te kunnen de-connecteren.

  2. Ik heb de grijsmodus op mijn telefoon ingeschakeld. Dat klinkt misschien saai maar zo krijgen die ronde meldingen een veel minder schreeuwerig effect en ben ik ook minder geneigd er onmiddellijk wat mee te doen. Die grijsmodus geeft me ook onmiddellijk veel meer rust. Enig nadeel: als je op jouw telefoon foto's bekijkt, zie je ze ook enkel in zwart-wit (en neen, geen zorg: de foto’s hebben wel kleur als je de modus terugschakelt naar standaard)

  3. Mijn telefoons staan 80% van de tijd op stil. Zo mis ik wel al eens een oproep maar weet je, als je op toilet zit, neem je de telefoon toch ook niet op. En tot zover, heb ik geen levensbedreigende situaties meegemaakt door eens niet onmiddellijk te antwoorden.

  4. Ik plan bewust momenten in waarop ik niet bereikbaar ben. Dan gaat mijn telefoon op vliegtuigstand en mijn pc de kast in. Soms is dat slechts een 30-tal minuten, soms gaat het over een ganse dag. En wederom, geen man of vrouw overboord, tijdens die momenten. Als ik mijn telefoon dan weer inschakel dan merk ik dat de wereld ook zonder mij netjes is blijven draaien.

  5. Ik durf al wel eens een langere periode van afwezigheid en onbereikbaarheid te plannen. Belangrijk is dan wel mijn naaste omgeving op de hoogte te stellen zodat ze niet denken dat er iets grondig fout zit. Ik wil natuurlijk niet dat ze zich zorgen om mij gaan maken. Het is zo heerlijk om de stekker er voor een langere periode uit te trekken.

Zo ben ik als ik op reis ben vaak onbereikbaar voor de buitenwereld omdat ik ook echt naar

plekken trek waar geen netwerk is. Handig toch. Kom ik ook niet in de verleiding om nog maar een poging te wagen om online connecties te leggen. Uiteraard weten mijn naaste familieleden dan wel waar ik heen ga en voor hoe lang.


En weet je wat het fijne is van dat onbereikbaar en afwezig zijn? Ik doe lekker mijn goesting op zo'n momenten. Ik doe waar ik zin in heb. Want, niemand heeft daar wat van te vinden. Niemand heeft daar zijn of haar mening over te geven.


Het zijn momenten die me zoveel energie geven dat ik er dan ook weer beter tegenaan wanneer mijn aandacht, mijn tijd en mijn aanwezigheid wordt gevraagd, geëist, verwacht.


Denk je nu bij jezelf, ja, dat lijkt me wel wat. Daar wil ik wel wat mee zodat ik meer tijd en energie voor mezelf heb en voor de dingen die ik echt belangrijk vind. Dan zou ik zeggen: probeer het eens. Je hoeft niet alles ineens te doen. Kies er 1 iets uit en give it a go.

Begin desnoods met een korte periode en ontdek hoe dat voor jou is. Wie weet smaakt het wel naar meer!


Merk je dat je dit nog moeilijk vindt, zelfs voor een uurtje. Geen zorg, dat is perfect normaal. Er zijn nu eenmaal van die mechanismen waar we ons niet altijd van bewust zijn die ervoor zorgen dat we zo makkelijk aan de verleiding toegeven.

Heb je het idee dat er bij jou toch méér onder zit en wil je echt aan de slag om meer grip op je leven te krijgen, neem dan gerust contact met me op. Dan bekijken we samen hoe ik jou hierbij kan helpen.


Dat kan eenvoudig via deze link of via een mailtje aan barbara@tikhodza.com


Ik spreek je graag!

7 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven