wat gaan de mensen nu zeggen?

Hier ben ik weer, iets later dan voorzien. Maar weet je, dat gebeurt al eens. En niet omdat ik het niet belangrijk vind om jullie van inspiratie te voorzien, neen.


Soms loopt het bij mij ook al eens fout.

Loopt de planning niet zoals ik het voor ogen had en ja, dan betekent dit dat er dan zaken op een ander, ietwat later moment gebeuren.

Is dat erg?

Ik denk het niet. Of beter, ik weet dat wel zeker.

Er is geen man of vrouw overboord. De wereld draait nog steeds rond. De zon komt nog steeds op en gaat nog steeds onder.

Het is dus niet zo dat wanneer je er eens niet in slaagt om iets niet tijdig af te werken of op te leveren zoals jij dat in gedachten had, dat er dan een drama gebeurd is. Neen, het is dan gewoon...wat later.

Als je van hot naar her rent dan schieten er al wel eens dingen aan in.

Er zit zoveel in je hoofd maar je hebt de tijd niet om stil te staan en in alle rust te noteren wat er nu eigenlijk allemaal dient te gebeuren. Dat hoofd wordt alleen maar voller. En jij, jij rent alleen maar harder.

En terwijl je rent en blijft rennen, komen er nog meer dingen bij.

En met de taak, de opdracht, de to do die erbij komt, voel je jezelf moedelozer worden, zakt de moed jou verder in de schoenen, wordt de chaos in jouw bovenkamer nog groter...

Je ziet het helemaal niet meer. Je ziet geen uitweg.

En dat, dat weegt op jou.

Maakt je emotioneel.

Kort van stof.

Prikkelbaar.

En zo hoeft het niet te zijn. Je hoeft niet te blijven rennen én je hoeft er niet steeds dingen bij te nemen.



Neen, neem voor jezelf de tijd om je hoofd leeg te maken.


Schrijf je hoofd leeg als het ware en ervaar wat een rust dat jou al geeft. Ga schrijven zonder nadenken. Schrijf gewoon echt alles op wat in je hoofd opkomt. Zonder daar al een idee rond te gaan vormen.

Laat het maar stromen. Spuw het er uit.


Je hebt nu misschien wel een ellenlange lijst die, als je ze ziet, niet echt vrolijk maakt.

En als dat zo is (en ik vermoed dat het zo zal zijn), ga dan eens zeer kritisch door die lijst.


En stel jezelf bij ieder van die taken 2 concrete vragen:

  1. Is het een belangrijke taak? (als in: draagt bij tot het behalen van jouw doel)

  2. Is het een dringende taak?

Idealiter spendeer je jouw tijd, aandacht en energie aan taken die voor jou belangrijk.

Die jou een stap laten zetten in de richting van jouw doel.

En tegelijkertijd ook aan taken die niet dringend zijn.


Want, dringende taken kunnen heel wat stress met zich meebrengen. Zetten extra druk op de ketel en ja, daar word je toch ook niet vrolijk van.

En wat betreft die belangrijk taken, kijk daar echt heel kritisch naar.

Zijn ze echt absoluut voor jou belangrijk, of geef je ze het label 'belangrijk' omdat dat sociaal wenselijk is, omdat dat is wat van jou verwacht wordt.

Maak goed die afweging.

En bepaal dan wat jouw eerste kleine actie zal zijn in het verwezenlijken van deze taak.

Wat is dat eerste belachelijk kleine stapje dat je kan zetten om die belangrijke, niet-dringende taak te gaan realiseren? En als ik zeg belachelijk klein, dan bedoel ik ook belachelijk klein.

Zo is bijvoorbeeld bij het schrijven van deze inspiratiemail het eerste stapje geweest mijn laptop open te zetten. Het tweede was een nieuw document openen. Het derde was de eerste letter tikken. En nu zoveel kleine stapjes later, ben jij aan het lezen wat ik jou heb toegestuurd.


Dus, start klein.

Dan geraak je, voor je het goed en wel beseft, toch waar je had willen zijn.

Op jouw manier.

Op jouw tempo.

En vooral, denk niet aan wat anderen daarvan eventueel misschien zouden kunnen gaan denken.

Het enige wat telt, is wat jij daarbij denkt en voelt.

Oh ja, je wil misschien ook nog wel weten wat je met al die andere taken doet.

Wel de dringende en belangrijke taken daar heb je misschien wel onmiddellijk iets mee te doen.

Ik raad je aan om daar dan ook effectief komaf mee te maken zodat je ze van jouw lijst kan schrappen en de net verkregen rust in jouw hoofd kan houden.


De niet-dringende en onbelangrijke taken, wel, die kan je waarschijnlijk wel laten voor wat ze zijn. Vaak zijn dit zaken die je er met plezier bij neemt om andere wel belangrijke taken op de lange baan te schuiven.

En de dringende, onbelangrijke taken, die kan je wel gaan uitbesteden. Aan iemand anders toewijzen.

Want, als het niet bijdraagt tot jouw doel, waarom zou je het aapje dan op jouw schouder laten zetten.

Je hebt deze taken misschien wel bij jezelf genomen omdat je anderen wil helpen, omdat je iemand niet wil teleurstellen terwijl de taken die voor jou belangrijk zijn er wel aan inschieten. No good hé.


Kijk eens kritisch naar de voorbije week:

  • aan welke taken heb jij al het meeste tijd, aandacht en energie besteed?

  • in hoeverre waren dit taken die jou dichter brachten bij het leven van jouw eigen leven?

  • welke taken had je beter achterwege gelaten?

  • welke taken had je wel willen doen omdat ze jou weer een stapje richting jouw doel lieten zetten?


Vind je het nogal moeilijk om voor jezelf helder te hebben wat je wil? Weet dat je dit echt kan ontdekken. Stap per stap.


Ik deed dat ook.

Omdat ik het beu was iedere avond moe en futloos thuis te komen.

In mijn zetel te ploffen om uren later te ontwaken en niets aan mijn avond gehad te hebben. Omdat ik het beu was de taken van anderen te doen.

En omdat ik vooral meer voor mezelf wilde gaan doen.

De dingen die mij wél energie gaven, waar ik wél blij van werd.

En van ontdekken ging ik naar implementeren.


En dat maakt dat ik nu als een energieke vrouw door het leven ga en iedere dag stappen zet richting mijn eigen doel.

Richting het realiseren van mijn droom.

Een leven volgens mijn regels.

Niet die van een ander.

Wil je ontdekken hoe ik jou daarbij kan helpen? Kijk dan eens naar het 'your time, your energy'-traject .

Laat jouw vragen, twijfels, zorgen... jou niet tegenhouden.

Contacteer mij mail of boek een kennismakingsgesprek en dan bekijk ik heel graag samen met jou hoe we hier stappen in kunnen zetten.


Ik lees je graag!

Barbara


8 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven